Θέλω να γράψω αυτό το άρθρο από τότε που σημαιοστολιστήκαμε και υποδεχτήκαμε με ενθουσιασμό και εθνική υπερηφάνεια, όλοι μαζί το νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Ο λόγος, μα πως η Ελλάδα έχει και άλλα πολύ σπουδαία μουσεία, τα οποία, πέραν των εξαιρετικών συλλογών τους έχουν και πολύ σπουδαία αρχιτεκτονική αξία. Ένα από αυτά, σπουδαίο κτίριο αλλά και η σπουδαιότερη συλλογή γλυπτών της κλασσικής αρχαιότητας είναι το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας.
Στο Μουσείο αυτό, όπως και στον αρχαιολογικό χώρο γυρίζω συχνά, είτε για λόγους προσωπικής ευχαρίστησης, είτε για να το δείξω σε φίλους και γνωστούς που μας επισκέπτονται από την Ευρώπη όπου μπορώ σύντομα να τους ξεναγήσω σε ένα τόπο όπου μπορούν να αντιληφθούν άμεσα την ενότητα της αρχαίας τέχνης από την αρχαϊκή εποχή έως τη ρωμαϊκή κατάκτηση.
H συλλογή του μουσείου είναι μοναδική. Τα γλυπτά του Φειδία, ουσιαστικά τα μοναδικά αετώματα του Ναού του Δία είναι σε άριστη κατάσταση και πολύ διδακτικά, η σύνθεσή τους σου επιτρέπει να αφομοιώσεις εύκολα τη σχέση γλυπτών και μνημείου, κάτι που δυστυχώς δεν είναι τόσο άμεσο στο νέο μουσείο της Ακρόπολης (λόγω μεγέθους, απόστασης και κατακερματισμού των γλυπτών).
Ο Ερμής του Πραξιτέλη και η Νίκη του Παιωνίου είναι μοναδικής σπουδαιότητας γλυπτά. Παρόλη την διαμάχη των αρχαιολόγων για τη γνησιότητα ή όχι του έργου του Πραξιτέλη κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει αμφισβητήσει την καλλιτεχνική του μοναδικότητα. Το σύνολο: μια μικρή σχετικά συλλογή αλλά όπου το κάθε τι έχει διακριτή σημασία. Αρχαϊκά, Κλασσικά, Ελληνιστικά, Ρωμαϊκά ευρήματα διαμορφώνουν μια πλήρη διήγηση του αρχαίου κόσμου.
Το κτίριο του Μουσείο είναι εξίσου μοναδικό. Πρόκειται για ένα μνημείο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Σχεδιάστηκε για να στεγάσει τη συγκεκριμένη συλλογή και τα κατάφερε με τον καλύτερο τρόπο. Ο δημιουργός του, ο Πάτροκλος Καραντινός, από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του μοντέρνου κινήματος στην Ελλάδα, θέλησε να χτίσει το μουσείο του γύρω από τη συλλογή λες και αυτή θα στέγαζε το κτίριο… την κάθε αίθουσα. Οι αίθουσες παίρνουν σχήμα από τα γλυπτά… Το φως διέρχεται αποκλειστικά για να φωτίσει συγκεκριμένα σημεία. Και τέλος η απλότητα των υλικών και η απουσία διακόσμησης οριοθετούν τη σχέση επισκέπτη και εκθεμάτων: Άμεση και ξεκούραστη.
Οι φωτογραφίες που σας παρουσιάζω τραβήχτηκαν σε μια επίσκεψη το 2007, μια μέρα πριν την μεγάλη καταστροφή από φωτιά του Ιερού Χώρου. Δεν είναι οι πιο σπουδαίες αλλά αποδεικνύουν όσα παραπάνω σας ανέφερα. Με μια παρότρυνση. Να πάτε να το επισκεφθείτε και μόνοι σας.
περισσότερες φωτογραφίες στη διεύθυνση:
https://picasaweb.google.com/116551247728652564519/2007
https://picasaweb.google.com/116551247728652564519/2007
Χάρης Σαββίδης, αρχιτέκτων d.p.l.g.
Στο βωμό του λαϊκισμού δεσμεύτηκε να θυσιάσει το κτίριο του ξενοδοχείου «Τρίτων», ο νέος δήμαρχος του νησιού, κ. Γιάννης Γλυνός, με το πρόγραμμά του που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Οκτώβριο. 
Το Ξενία «Τρίτων» ανεγέρθηκε το έτος 1958. Σχεδιάστηκε και φιλοτεχνήθηκε από τον αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη, ο οποίος έτυχε πανευρωπαϊκής αναγνώρισης για το σπουδαίο αρχιτεκτονικό του έργο. 
Το συγκεκριμένο κτίριο έχει ήδη χαρακτηρισθεί ως μνημείο σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Εντούτοις ο νέος δήμαρχος Άνδρου φαίνεται να «αγνοεί» αυτό το γεγονός. Προφανώς γι’ αυτό υποσχέθηκε και δεσμεύτηκε για την…εξαφάνισή του, προκειμένου να ικανοποιηθούν ορισμένοι περίοικοι, οι οποίοι στη θέση του προτιμούν δημόσιο πάρκινγκ. 
Όταν αποπερατώθηκε το Ξενία «Τρίτων» το έτος 1958, οι τετράγωνες επιφάνειες που σχηματίσθηκαν στα δύο οριζόντια τμήματα της πρόσοψης χρωματίστηκαν εναλλάξ με χρώματα της γης. Δημιουργήθηκε έτσι μια οπτική εικόνα ανάλογη του Modrian. Μία κυβιστική μεγαλογραφία ορθώνονταν μπροστά στην παραλία που κοιτούσε προς το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου.
Θεώρησε πως μια τέτοια αισθητική «αίρεση» διαταράσσει την καθιερωμένη παραδοσιακή νησιωτική αρχιτεκτονική. Όμως ο δημιουργός του τοποθέτησε το κτίριο με σεβασμό στον ευρύτερο χώρο, αφού δεν υπερέβη ούτε ως προς τον όγκο ούτε ως προς το ύψος την οικοδομική τάξη του παραδοσιακού οικισμού της χώρας της Άνδρου.
